

ما در رسیدگى امام به وضع مستمندان موارد عجیبى را مىدیدیم. مثلا گاهى افرادى مىآمدند و درخواست کمک مىکردند. وقتى به امام مىگفتم، کمک مختصرى مىکردند که در این مواقع مقدارى از خودم روى آن مىگذاشتم و به آنها مىدادم ولى وقتى بررسى مىکردیم مىدیدیم چقدر این کار امام بجا بود گاهى در بعضى مواقع عرض مىکردیم که فلان شخص آمده و احتیاج به کمک دارد مقدار قابل توجهى به او کمک مىکردند بعد متوجه مىشدیم که آن شخص بسیار محتاج بود. یکى از این افراد اظهار مىداشت من پیش هر کسى که مىرفتم مقدار مختصرى کمک مىکردند ولى وقتى پیش امام آمدم با اینکه مرا نمىشناختند با کمک خودشان زندگى مرا خریدند و فرزندانم را از مرگ نجات دادند. . ناصرى، محمدرضا؛ پیشین؛ ج 4، ص 128 و 129.