

اگر میخواستیم غذا جلوی آقا بگذاریم، میبایست ظاهرش را میآراستیم. اگر شکل زیبایی نمیداشت، نمیخوردند ولو مزهاش بسیار خوب میبود. اما اگر شکلش زیبا میبود. میگفتند: حالا میچشم. ببینم اگر خوشمزه بود، میخورم. این بود که ما همیشه اگر چیزی برای امام میپختیم، سعی میکردیم ظاهرش هم آراسته و زیبا باشد. امام لطافت خاصی داشتند که من خیلی وقتها فکر میکنم باید بنشینم و آنها را بنویسم. اگر این کار را بکنم، میتوان کتابی از لطافت ایشان نوشت. . فاطمه طباطبائی، پیشین، ص 189.