شخصی به نام «حجةالاسلام و المسلمین حاج سید تقی دُرچه‌ای» مبتلا به بیماری سختی شده بود. پزشکان داخل و خارج از بازیابی سلامت دوباره‌اش قطع امید کرده بودند و پیش بینی اطبا آن بود که وی ظرف دو یا سه ماه آتی بدرود حیات خواهد گفت. این شخص روزی تقاضای تشرف به محضر امام را کرد و خدمت ایشان رسید. ایشان با دیدن امام به لحن دل شکسته‌ای زبان به سخن گشود و گفت: «آقا، پزشکان مرا جواب کرده‌اند و می‌گویند امیدی به سلامتی‌ات نمی‌باشد.» امام دستی نوازشگر بر سر او کشیدند و برای سلامتی‌اش دعا کردند. حالا از آن موضوع چهار سال می‌گذرد و او هنوز با سلامتی ادامه حیات می‌دهد. آنان که می‌خواهند باورشان عینیت یابد، می‌توانند با او در شهر ری محل زندگی‌اش ملاقات کنند. ـ حجةالاسلام و المسلمین علی‌اکبر آشتیانی - مرزداران - ش 86 - ص 10.