در سالهای 1327 و 1328 وقتی که امام در مسجد «سلماسی» قم تدریس می‌‌‌‌‌کردند، مسیر حرکت ایشان از خانه به طرف محل درس‌شان با بنده یکی بود. چون منزل ما هم در نزدیکی منزل امام بود. لذا بیشتر روزها میان راه، با هم برخورد می‌‌‌‌‌کردیم. امام وقتی صدای پای ما را می‌‌‌‌‌شنیدند با ما احوالپرسی می‌‌‌‌‌کردند و به ما تکلیف می‌‌‌‌‌کردند که پیشاپیش ایشان حرکت کنیم و اجازه نمی‌دادند پشت سرشان حرکت کنیم و همیشه هم به تنهایی از منزل به طرف مسجد سلماسی حرکت می‌‌‌‌‌کردند. . حجة‌الاسلام والمسلمین غیوری – پا به پای آفتاب، ج 5، ص 91.