پس از بازگشت امام به قم در سال 43 سیل ارادتمندان و مشتاقان از سراسر کشور به‌سوى قم و منزل امام سرازیر شد. یک روز حضور امام بودیم. یک روستایى از یکى از شهرهاى خراسان آمده بود که با امام ملاقات کند. خیلى مشتاق امام بود و اشک شوق مى‌ریخت. امام متوجه حال او که شد با عنایت خاصى وى را کنار خود نشانید و به او اظهار محبت مى‌کرد. بعد دستور دادند که برایش چاى بیاورند و مثل یک برادر که با برادر دیگر گرم مى‌گیرد با او احوالپرسى کردند که اهل کجایى؛ شغلت چى هست؟ تا حال او را عادى کند و ما که آنجا بودیم بسیار تحت تاثیر واقع شدیم. . کروبى، مهدى؛ همان؛ ج 4، ص 110.