

مشکل بسیار بزرگی روزهای اول اقامت امام در قم از نظر حفاظت و امنیت ایشان وجود داشت و آن این بود که امام مانع میشدند پاسداران با اسلحه دنبال ایشان باشند. همیشه میفرمودند: «من مأمور مسلح نمیخواهم.» امام شبها به منزل فضلا و خانوادههای شهدا میرفتند و مردم قم هم به مجرد اینکه میشنیدند امام از کوچه یا خیابانی عبور میکنند همگی از خانهها بیرون میریختند و دور ماشین امام جمع میشدند. حتی روی سقف ماشین سوار میشدند تا جایی که راننده نمیدانست کجا میرود و در عین حال امام میفرمودند: «کسی دنبال من نیاید، مردم از من محافظت میکنند.» . حجةالاسلام ولمسلمین انصاری کرمانی – مأخذ پیشین – ج 2، ص 75.