من 15 ساله بودم که مرحوم آقاى اشراقى با خواهرم ازدواج کرد. و داماد ما شده بودند. یک روز ما منزل ایشان دعوت داشتیم. همین جور که من و امام باهم وارد شدیم، دیدم آقاى اشراقى دارند به استقبال مى‌آیند. ما در یک باغچه‌اى داشتیم حرکت مى‌کردیم. من به امام گفتم: سلام بکنم آقا؟ گفتند: «واجب نیست» من هم رویم نشد که سلام نکنم و از داخل باغچه رد شدم که با آقاى اشراقى روبرو نشوم. . مصطفوى، زهرا؛ همان؛ ص 180.