وقتی رژیم بعث تصمیم گرفت غیر عراقیهای حوزه نجف اشرف را از عراق اخراج کند طی یکی دو مرحله حمله وسیعی را برای بیرون راندن طلاب و از هم پاشیدن حوزه نجف آغاز کرد. البته از مرحله اول، منحصر به ایرانیها نمی‌شد حتی طلاب افغانی هندی و پاکستانی و دیگر ملیت‌‌ها را هم شامل می‌‌شد. در میان اینها کسانی بودند که بیست، سی سال مقیم عراق بودند. رژیم بعث در مرحله دوم نیز حمله بسیار وسیعی را آغاز کرد. امام فرمودند: من از عراق خارج می‌‌شوم. ایشان به شدت برآشفته شدند و گذرنامه‌های خود و خانواده‌شان را توسط آقای دعایی فرستادند که خروجی بزنند و از عراق خارج شوند. علیرغم اینکه در آن شرایط حتی یکی از مراجع نبود که به داد این مردم و طلاب برسد ولی امام ایستادگی کردند. دولت عراق از این عکس‌العمل امام وحشت‌‌زده شد و لذا هیأتی را به سرپرستی فردی به نام علیرضا که رئیس دفتر صدام بود به نجف فرستاد. علیرضا کرد بود و فارسی هم می‌‌دانست او می‌‌خواست با امام ملاقات کند تا ایشان را از مسافرت به خارج عراق منصرف کند. لذا وارد نجف شد و تقاضای ملاقات کرد ولی امام به او اجازه ملاقات ندادند. دو سه روز که در نجف بود با همه شخصیت‌های نجف به جز امام ملاقات کرد. تا اینکه برخی از علما خدمت امام آمدند و مطرح کردند که اگر شما وقت ملاقات بدهید ممکن است مشکل مردم و طلاب حل بشود امام فرمودند: من ملاقات می‌‌کنم ولی با او حرف نمی‌زنم و ملاقات من هم خصوصی نیست. با این شرایط بود که هیأت عراقی به حضور امام رسید و عده‌ای از علمای نجف هم در جلسه حاضر بودند. هر چه در این ملاقات علیرضا اصرار داشت که امام حرفی با او بزند امام صحبتی نمی‌کرد. فقط طی دو سه جمله فرمودند که سران عراق یا جوان هستند و یا نمی‌فهمند دست به چنین کارهایی می‌‌زنند و یا آلت دست بیگانه هستند و از خارج دستور می‌‌گیرند و در هر صورت این به ضرر ملت و کشور عراق است. امام فرمودند: من در هر جایی که بروم حوزه علمیه آزاد تشکیل می‌‌دهم چه هندوستان باشد چه پاکستان. هیأت عراقی که در این ملاقات متوجه امام و ثبات رأی ایشان از خروج از عراق شد قول دادند که اخراج مردم را متوقف کنند. و دیگر به آن شیوه عمل نکنند. ولی امام شرط کردند که اولاً اخراج باید متوقف بشود و ثانیاً کسانی که رفته‌اند آزاد باشند که برگردند و طی مدت سه ماه ایشان اگر تغییری در روش حکومت عراق مشاهده کنند در نجف می‌‌مانند و الا از نجف مهاجرت خواهند کرد. . حجة‌الاسلام والمسلمین سید علی‌اکبر محتشمی – مصاحبه مجدد مؤلف – 15 / 8 / 80