

سطح زندگی و خوراک امام واقعاً جوری بود که من میتوانم به جرأت بگویم زندگی داخلی منزل امام در سطح یک طلبه معمولی مقتصد و حتی پایینتر بود؟ من اطلاع داشتم؛ یعنی جوری نبود که من مطلع نشوم، چون مشهدی حسین خدمتکار منزل امام از من پول میگرفت. بعضی از دکترها که از ایران به نجف میآمدند و به امام ارادت داشتند و ایشان را میشناختند به ما میگفتند برای تقویت مزاج ایشان با توجه به کهولت سنشان غذای مقوی تهیه کنید ولی امام قبول نمیکردند. . همان سرگذشتهای ویژه از زندگی امام خمینی(س)، ج 1، ص 35. بقیه را بده یک روزی مشهدی حسین پیرمرد وارستهای که مسوول خرید منزل امام در نجف و مورد علاقه و اعتماد ایشان بود، نقل میکرد که امام ربع دینار (پنجاه و پنج تومان آن روز) برای خرید به من دادند. وقتی از بازار برگشتم چیزهایی را که خریده بودم به اندرون برده و مراجعت نمودم. هنوز به در خانه نرسیده بودم که صدا زدند: «مشهدی حسین!» برگشتم. فرمودند: «چقدر شد؟» حساب کردم دویست و سی و پنج فلس بود که از ربع دینار که دویست و پنجاه فلس بود پانزده فلس باقی بود. امام فرمودند: «بقیه را بده.» ایشان تا این حد در مصرف دقت میکردند. . حجةالاسلام و المسلمین رحیمیان – مأخذ پیشین – ج 5، ص 61 و 62. یک قرص نان اضافه خریده شده برای چی؟ امام مسوولین دفترشان را موظف کرده بودند که کارهای عمومی و بیتالمال را از امور شخصی زندگی جدا کنند. تمام مخارج زندگی شخصی منزل امام از غیر از سهم امام و بیتالمال تأمین میشد، ایشان برای امورات زندگی خویش جدولی تهیّه کرده بودند که مسوولین دفترشان طبق آن جدول هر روز موظف به ارایه گزارش کلیه خریدها و وسایل شخصی به ایشان بودند. بارها پیش میآمد که امام ما را میخواستند و به عنوان مثال میفرمودند: «این افزایش ده یا بیست تومانی که در جدول دیده میشود برای چیست؟» یک روز مرا خواستند و فرمودند: «در منزل من روزانه سه قرص نان مصرف میشود، اینجا در جدول و صورتحساب یک قرص نان اضافه خریداری شده برای چیست؟» هر موقع میخواستیم برای ایشان وسیلهای تهیه کنیم به ما میفرمودند: «هنگام خرید جنس با فروشنده جنس طی کنید که ما حق پس دادن آن جنس را داشته باشیم.» چون بارها اتفاق میافتاد که ما وسیلهای را برای امام میخریدیم و خدمتشان میبردیم و ایشان میفرمودند: «گران قیمت است و ما آن را پس میدادیم». . حجةالاسلام والمسلمین انصاری کرمانی – روزنامه رسالت 9 / 3 / 72، ص 5.