شش ماه پس از رحلت مرحوم آقای بروجردی روزی از تهران به قم مشرف می‌شدم‌ در بین راه هنگامی که ماشینها ایستادند، یکی از ناشرین پس از سلام و تعارف گفت‌ هنوز هم کارش چاپ کتاب است و اضافه کرد الآن از قم می‌آیم، در آنجا خدمت علما‌ و فقها رسیدم و گفتم عروه مرحوم سید[کاظم یزدی] را چاپ کنم شما حواشی‌تان را‌ بدهید تا من به کتاب عروه پیوست کنم. نزد هر یک از آقایان رفتم و پیشنهاد خود را‌ مطرح کردم پذیرفتند و تعدادی عروه با حواشی متعدد را قصد چاپ داشتم‌ پیش خرید کردند، ولی وقتی خدمت آقای خمینی رفتم و به ایشان عرض کردم می‌خواهم‌ عروه را چاپ و حواشی فقهای در قید حیات را به آن پیوست کنم شما هم حاشیه‌ خودتان به عروه را مرحمت کنید تا به این کتاب ضمیمه کنم، در ضمن دیگر آقایان‌ تعدادی از کتابها را پیش خرید کرده‌اند اگر شما هم مایلید به شما هم تعدادی را پیش‌ فروش می‌کنم، امام فرمودند: «من نمی‌خواهم حاشیه عروه را چاپ کنم. من نمی‌خواهم‌ از عروه مُحشّای شما بخرم. شما هر چه تکلیفتان است به آن عمل کنید».