وقتی امام مریض می‌شدند، طبیعی بود که همۀ علما به عیادت ایشان‌ می‌آمدند. خدا شاهد است یک وقت کمر امام درد می‌کرد و ایشان از فرط بیماری‌ نمی‌توانستند تکان بخورند ولی تا می‌شنیدند آیت‌الله شاهرودی ـ که از مراجع‌ بزرگ نجف بود ـ به عیادتشان می‌آید، هر طور بود از جا بلند می‌شدند و قبا‌ می‌پوشیدند و عمامه به سر می‌گذاشتند، بعد مثل حالت عادی تکیه می‌کردند و‌ می‌نشستند و می‌فرمودند: بیایند. امام در سکنات و حرکاتشان خیلی مودب‌ بودند.