

موقعی که خبر دادند، شاه رفته، پلیس فرانسه زنگ زد و من آمدم آقای غرضی را که در جمع ما فرانسه بلد بود آوردم که گفتند شاه رفته و خبرنگارها هم آمدند. حدود نماز شب امام بود، اطلاع دادیم. امام گفتند روز میآیم. برای خبرنگارها و افراد خارجی عجیب بود که امام کسی را که میخواستند از ایران بیرون کنند رفته، اما ایشان هیجانی ندارند و طبق قرار معمول میآیند اما به دلیل ازدیاد خبرنگارها یک ساعت بعد آمدند، محل صحبت آقا، سراشیبی بود، یک صندلی گذاشتیم تا امام مصاحبه کنند. من هم تصور میکردم که امام هیجانی میشوند. خودم را نزدیک ایشان نگه میداشتم اما دیدم هیچ هیجانی نشدند. قاعدتاً ما آنجا دستگاه صوتی مرتبی هم نداشتیم به وسیله یک میکروفون که جلو امام گرفتم امام صحبت کردند. این اولین سخنرانی امام بعد از رفتن شاه بود که خط مشی را معلوم کردند و گفتند این اولین قدمی است که برداشته شده و من آنقدر نزدیک بودم که اگر امام هیجانی میشدند من متوجه میشدم. اما نکتۀ ظریف اینجاست که امام هیجانی نشدند. نماز خواندند، سخنرانی هم کردند و هیچ تغییری حتی در تُن صدایشان نبود. . مصطفی کفاشزاده، مصاحبه مولف.