امام طلبه‌ها را وادار به تحقیق و تتبع می‌نمودند و به شاگردان مجال می‌دادند تا نظر خود را بیان کنند. اگر روزی در جلسه درس کسی اشکال نمی‌کرد، ایشان با حالت اعتراض می‌فرمودند: «مگر اینجا مجلس ختم است که ساکت نشسته‌اید.» درس امام با این خصوصیات به راستی مجتهدپرور بود. یکی از دوستان در همان زمان می‌گفت‌ این درس طوری است که انسان ناخودآگاه در خود احساس می‌کند مجتهد و اهل نظر‌ شده است. من وقتی ارزش درس امام را فهمیدم که به درسهای اساتید دیگر حاضر‌ شدم. آن وقت احساس کردم انصافاً تفاوتها بسیار است.