زمانی که امام در قم تشریف داشتند و به هدایت انقلاب اسلامی در کوران حوادث مشغول بودند، در مقاطع حساس و مهم وقتی مواضعی اتخاذ می‌‌کردند آقای شریعتمداری موضع عکس گرفته و سعی داشتند به نوعی در مقابل امام به اصطلاح خودنمایی کند. به عنوان مثال در مورد تعداد نمایندگان مجلس خبرگان امام نظری داشتند و اعلام کردند لیکن آقای شریعتمداری با اعلام موضعی مخالف، تمامی علاقمندان به انقلاب اسلامی را ناراحت و متأثر ساختند. البته اتخاذ این مواضع از جانب او جای تعجب نداشت چرا که قبلاً نیز وقتی امام عزیز با صلابت فریاد می‌‌زدند شاه باید برود و با بودن او استقرار حکومت اسلامی معنا ندارد، شریعتمداری می‌‌گفت شاه باید بماند و نظام سلطنتی باید وجود داشته باشد. ماجرای مخالفتهای شریعتمداری به گونه‌ای که گفتم در موارد دیگر نیز ادامه یافت. تا یکروز خبر رسید شخصی در منزل شریعتمداری توسط شخص دیگری که آشنا به استفاده از سلاح گرم نبود کشته شده است. بعد از مدتی در منزل آیت‌الله گلپایگانی جلسه‌ای بود که در این جلسه امام و آیت‌الله العظمی نجفی نیز حضور به هم رساندند. این ماجرا را آقای حاج احمد نقل می‌‌کردند که در این جلسه امام با لحنی همراه با عصبانیت تمامی حرکات آقای شریعتمداری از جمله ملاقات وی با شاع ملعون و دیگر افراد دربار را متذکر شدند. امام تمامی مسایل ایجاد شده از سوی شریعتمداری را بدون وقفه عنوان می‌‌کردند و حتی وقتی آیت‌الله العظمی نجفی از امام خواستند تا جلسه با سکون بیشتری ادامه پیدا کند ایشان اجازه نداده و به صحبتهای خود ادامه دادند. در این زمان آقای شریعتمداری که از فاش گفتن امام حالت عصبی پیدا کرده بودند رنگ خود را باخته و بدون اینکه هیچ دفاعی در مقابل اعمالم خود داشته باشند فقط قدم می‌‌زدند. پس از این ماجرا عده‌ای از علمای تهران به اتفاق حضرت آیت‌الله حاج میرزا محمد باقر آشتیانی به قم آمدند. آقای آشتیانی به منزل من وارد شدند و صبح فردا به اتفاق دیگر آقایان به خدمت امام رفتند، پس از بازگشت آیت‌الله آشتیانی به منزل، از ایشان سؤال کردم ملاقات شما با امام به چه خاطر انجام شد؟ ایشان توضیح دادند من و عده‌ای دیگر از آقایان که از عمق اعمال آقای شریعتمداری خبر نداشتیم قصد کرده بودیم به منظور ایجاد صلح میان امام و او ابتدا خدمت رهبر انقلاب برسیم و سپس نزد شریعتمداری برویم اما پس از اینکه خدمت امام رسیدیم معظم له با بیانات روشنگرانه خود تمامی مسایل و اعمال شریعتمداری را بازگو کردند و پس از پایان فرمایشات ایشان من شخصاً به این نتیجه رسیدم که رفتن به منزل شریعتمداری حرام است و آیت‌الله آشتیانی تصریح کردند که ماهیت شریعتمداری نه تنها برای من بلکه برای دیگر علما نیز کاملاً روشن شد و آنها نیز رفتن به منزل شریعتمداری را جایز نمی‌دانستند. یادم هست شبی که قرار بود عاملان اصلی کودتا در زندان اوین به سزای عمل خود برسند، به اتفاق بعضی از دوستان از جمله حجة‌الاسلام والمسلمین توسلی به اوین رفتیم. در بین عاملان کودتا چند نفری بسیار مضطرب بودند و سخت می‌‌گریستند. یکی از این افراد حالت عجیبی داشت و گریه امانش نمی‌داد به او گفتم شما که قصد کودتا داشتید فکر نکردید که عنایت خداوند با انقلاب همراه است و عمل شما محاربه با خدا و رسول او می‌‌باشد؟ آیا فکر نکردید که در جریان کودتای شما، اگر خدای ناخواسته عملی می‌‌شد چه تعداد مسلمان بی‌‌گناه کشته می‌‌شدند؟ او سرش را به زیر انداخته و گریه می‌‌کرد اما پس از اینکه سرش را بلند کرده و من را ملبس به لباس روحانی یافت زبان به سخن گشود و گفت به خدا قسم حجت را از نظر شرعی برای ما تمام کرده بودند. بعد گفت: ما برای آخرین بار به منزل آقای شریعتمداری رفتیم، ایشان گفت بروید و انجام بدهید و موفق باشید. . حجة‌الاسلام والمسلمین آشتیانی – مرزداران – ش 83 – ص 15 – سال هفتم – مرداد 1368.