مساله بیمارى قلبى حضرت امام مربوط به 10 سال پیش بود. قبل از آن امام در طول سال ماهى یکى دو روز استراحت مى‌کردند. اما از آن به بعد کمتر فرصت استراحت داشتند. من در قم بودم که خبر ناراحتى ایشان را شنیدم. به تهران آمدم و سه روز قبل از عمل، صبح زود خبردار شدم که امام کسالت دارند و معده‌شان خونریزى کرده است. آمدم خانه آقا. طبق معمول شاد و سرحال بودند و در اتاق قدم مى‌زدند. دستشان را بوسیدم. گفتند: «فاطمه کجاست؟ (منظورشان دختر 4 ساله‌ام بود) دیگر بدون فاطمه اینجا نیایى»! هرچه سعى کردم از بیماریشان بپرسم به خودم جرات ندادم. . اشراقى، زهرا؛ سروش؛ ش 476؛ ص 17.