

بعضی مواقع حوادث آن قدر پیش ما بزرگ جلوه میکند که ما واقعاً دست و پای خود را گم کرده و با عجله و شتاب آنها را به امام انتقال میدهیم و ابتدا تصور میکنیم که امام الان شتابزده و سراسیمه برمیخیزند و به این طرف و آن طرف میروند، ولی علیرغم این تصور، میبینیم امام آنقدر آرام با آن مسایل برخورد کردهاند که بعد از آن تصور فراموشی موضوع میرفت. نیز در برخورد با حوادث گاهی زمین و زمان میخواست بر سر اندیشه ما خراب شود و خیال میکردیم اگر این موضوع را به امام گزارش کنیم امام به راه میافتند ولی دیدهایم که حوادث با همه عظمتشان همانند قطرهای در زمین گسترده اندیشه و اطمینان امام فرو رفته و محو شدهاند. . حجةالاسلام والمسلمین انصاری کرمانی – مصاحبه مولف.