شب شانزده خرداد حاج آقا همین اعلامیۀ شاه‌دوستی یعنی غارتگری را نوشتند،‌ دادند آوردند تهران برای چاپ. فردا دور خانه امام محاصره می‌شود و هر کسی‌ می‌خواهد برود توی خانه تفتیش می‌کنند او را و یا نمی‌گذارند برود توی خانه. از این ور‌ هم دستور می‌دهند که تاکسیها آخوندها را سوار نکنند، طلبه‌ها را هم سوار نکنند. امام‌ می‌فرستد عقب رئیس شهربانی قم. حالا صبح رئیس شهربانی شوفرهای تاکسی را‌ خواسته برایشان صحبت کرده، حرف زده، گفته که اگر شما سوار کنید، اِلِتون می‌کنم،‌ بِلتون می‌کنم، (تهدید کرده بود) هنوز صحبتش تمام نشده بود که می‌آیند به او‌ می‌گویند که آقای خمینی شما را خواسته. این از آنجا می‌آید پهلوی آقا. امام تهدیدش‌ می‌کنند، می‌گویند که یک همچین چیزی شنیده‌ام، تو دستور داده‌ای؟ اگر اینجور باشد‌ من الآن تلفن می‌کنم از تهران صد سواری بیاید افتخاراً طلبه‌ها را سوار کند و این ور و‌ آن ور ببرد. او دست و پایش را گم کرده و می‌گوید نه! همچین چیزی نیست و خلاف‌ به عرضتان رسانده‌اند. امام می‌گویند: «خلاصه‌اش یک همچین خبری است. اگر تا‌ ظهر به من گزارش بدهند که یک همچین خبری وجود داشته باشد، من این کار را‌ می‌کنم.» رئیس شهربانی بلند می‌شود می‌آید دو مرتبه شوفرهای تاکسی را می‌خواهد‌ آنجا، حرفهای صبح را پس می‌گیرد. می‌گوید که نه، سوار بکنید.