

پسر بزرگم از خانم دکتر مهین ت. استاد و صاحبنظر در هنر نقل میکرد هنگامی که امام به پاریس هجرت کرده بودند، این خانم به پاریس رفته بود و در بیت امام خدمت میکرد. وقتی مرتب اخبار وحشتناک هفده شهریور تهران را به امام میدادند که چه کردهاند و چقدر کشته شدهاند امام عکسالعملی که نشانه تأثر و هیجان در ایشان باشد نشان نمیدادند و هیچ تغییری در قیافهشان دیده نمیشد. حتی وقتی خود این خانم میگریستند امام او را دلداری میدادند و میگفتند: چرا گریه میکنی؟ صبر داشته باش. چند روز بعد در یکی از مجالس امام، شخصی برخاست و شروع به ذکر مصیبت کرد. همین که این فرد گفت: «السلام علیک یا ابا عبدالله» فوراً رنگ صورت امام تغییر کرد. امام به پهنای صورتشان اشک میریختند. ـ پیشین - ص 107.