

اوایل جنگ بود که ناگهان صدای ضد هوایی به گوش ما رسید. و ما چون تا آن روز با صدای ضد هوایی آشنایی نداشتیم، احساس کردیم که هر صدا به منزله انفجار یک بمب است. سراسیمه به اتاق امام رفتیم، ولی امام در ایوان مشغول نماز خواندن و عبادت کردن بودند. گویی اصلاً متوجه ورود ما به اتاق نشدهاند. ما که هیجانزده و از طرفی نگران امام بودیم، با دیدن آن حالت امام، احساس آرامش کردیم. . عاطفه اشراقی – زن روز – ش 1267، پا به پای آفتاب (جدید)، ج 1، ص 331.