

روزهایی که امام در مدرسه علوی تشریف داشتند و مردم دسته دسته به ملاقات ایشان میآمدند (مردها صبح و زنها بعدازظهر میآمدند) ازدحام عجیبی میشد و معمولاً یک عده حالشان بهم میخورد که با آمبولانس به بیمارستان برده میشدند. یک بار که در محضر امام بودم ایشان در میان آن ازدحام و شلوغی عجیب چشمشان به یک پسربچه ده ساله افتاد که وضع جسمیاش در خطر بود. او هم گریه میکرد و هم فشار میآورد که خود را به جلو برساند. در همین گیرودار امام اشاره کردند که این بچه را بیاورند بالا. بچه را خدمت امام آوردند خیس عرق بود و از شوق گریه میکرد وقتی امام نسبت به او اظهار محبت کردند به امام عرض کرد میخواهم صورتتان را ببوسم امام صورتشان را پایین آوردند و او گونه امام را بوسید بعد عرض کرد آنطرفتان را هم میخواهم ببوسم، امام اجازه دادند. آخرالامر گفت پیشانیتان را هم میخواهم ببوسم. امام باز متواضعانه خم شدند و او پیشانی مبارک امام را هم بوسید. . حجةالاسلام والمسلمین مهدی کروبی.