در اوقاتى که امام به اندرونى تشریف مى‌آوردند بعضى از خانواده‌هاى معظم شهدا یا مجروحین به دفتر مراجعه مى‌کردند و تمنایى داشتند یا چیزى را مى‌آوردند که امام تبرک بفرمایند یا استخاره مى‌خواستند. بیاد دارم هر وقت، چه شب، چه روز، که به در اتاق ایشان مى‌رفتم و در مى‌زدم امام مى‌گفتند: «بسم‌الله» تا مى‌گفتم خانواده شهید یا مجروحى است که التماس دعا یا تبرکى دارد بلافاصله بلند مى‌شدند و آن خواسته را انجام مى‌دادند. یک بار به امام عرض کردم، خجالت مى‌کشم که این همه مزاحم مى‌شوم. فرمود: «تو چرا خجالت بکشى من آماده‌ام براى این کارها. کار دیگرى که از من برنمى‌آید.» . جعفرى، عیسى؛ مصاحبه مولف.