وقتی که امام به نجف آمدند، یک عده تصورشان این بود که امام فردی هستند که‌ تنها اساتید ایران را درک کرده و لذا نباید خیلی ملاّ باشند. ولی وقتی امام درسشان را‌ شروع کردند آنها دیدند بحثهای امام و مبانی‌ای که مطرح می‌کنند خیلی قوی است، لذا‌ به تکاپو افتادند که در دفاع از مبانی اساتید موجود در نجف، از مبانی مرحوم نائینی و‌ مرحوم اصفهانی در مقابل مبانی امام استفاده کنند.