

امام در منزل حضوری قوی داشتند؛ مثلاً از تشکیل یک غنچه تا ریختن پرهای گل همان غنچه را بارها و بارها زمانش را حساب میکردند. مثلاً در همان روز انفجار حزب جمهوری اسلامی و شهادت مرحوم آقای بهشتی و سایر دوستان، رو کردند به دختر خواهر من و گفتند: «میدانی این گل چند روز است که شکفته شده است؟» امام بارها با اشاره به یک گل خطاب به بنده میفرمودند که آن غنچه، علی (نوهشان) و این گل که برگهایش دارد میریزد من هستم. امام به زیبایی و تمیزی و عطر عشق میورزیدند. . حجةالاسلام والمسلمین سید احمد خمینی – روزنامه ابرار – 12 / 3 / 72.