

امام در نجف که بودند همیشه نیم ساعت به اذان ظهر و نیم ساعت به اذان مغرب تسبیحشان را به دست میگرفتند و در نیم ساعت خیلی سریع در حیاط کوچک منزلشان قدم میزدند و ذکری را میگفتند که من تا آخر متوجه نشدم که چه ذکری را میگویند و خجالت هم میکشیدم که از ایشان بپرسم چون خیلی آهسته این ذکر را میگفتند. ـ حجةالاسلام و المسلمین ناصری.