

روزی امام میخواستند در مجلس فاتحه شرکت کنند. داشتند از توی صحن حرم حضرت امیر(ع) عبور میکردند و میخواستند از این صحن به آن صحن بروند. جمعیت هم زیاد بود. ایشان مثل طلبهای یا فرد عادی بدون اینکه یک نفر همراهشان باشد، بدون هیچ سلام و صلواتی از لابلای آن جمعیت فشرده عبور کردند. . حجةالاسلام والمسلمین سیدحسن طاهری خرمآبادی – پا به پای آفتاب – ج 3، ص 317.