

یک هفته قبل از پذیرش قطعنامه بود که به منزل امام رفتم تا نماز مغرب و عشا را خدمت آقا بخوانم. یکی از کارگران زن منزل هم آمد که بیاید و نماز بخواند. آقا به او فرمودند: «امروز مرد میآید به اینجا، شما برو» او هم برگشت. سپس آقا نگاهی به ساعتشان کرده دیدند مغرب دارد دیر میشود. و این در حالی بود که به اذان مغربی که از رادیو پخش میشد هفت دقیقهای مانده بود. به من گفتند: «برو آن طرف به احمد بگو که نمیآیند یا اینکه من نماز را بخوانم؟» من رفتم به طرف بیرونی دیدم که دایی (حاج سید احمد آقا) ایستادهاند و آقایان میرحسین موسوی و اردبیلی و هاشمی هم آنجا هستند، آقای خامنهای هم همان لحظه از راه رسیدند. به دایی گفتم: «آقا منتظرند. میگویند من چه کار کنم میآیند یا نمیآیند؟» فهمیدم که آقایان قرار است بروند نماز را خدمت امام بخوانند. دایی گفت: «طول میکشد، به آقا بگو شروع کنند ما خودمان میآییم.» برگشتم و به آقا گفتم و آقا فوراً نماز مغرب را شروع کردند. ـ حجةالاسلام و المسلمین مسیح بروجردی - مصاحبه مولف.