یک روز بعد از جریانات انجمنهای ایالتی و ولایتی، که در کوچه‌ای با امام حرکت می‌‌کردیم، به ایشان گفتم: «آقا! به جدتان آقای شریعتمداری با شما نیست. » و ایشان هم با اخم می‌‌فرمودند: «هست. » در این مورد چندین بار این حرف را به ایشان گفتم و اصرار کردم و ایشان هم هر بار انکار کردند تا اینکه یک روز به تندی گفتند: «نخیر، هست. و اگر هم نباشد، هیچ‌کس هم نباشد، من خودم تنها به این مبارزه ادامه می‌‌دهم. » . حجة‌الاسلام والمسلمین علی‌اکبر مسعودی خمینی – پا به پای آفتاب – ج 4 – ص 147.