یکى از آقایان که در رابطه با موشکبارانهاى صدام به مسجد سلیمان سفر کرده بود، در بازگشت از قول امام جمعه آنجا به امام عرض کرد: در جریان اصابت یک موشک عراق به مسجد سلیمان که عده‌اى شهید و زخمى شده بودند بعد از ساعتهاى متمادى، هنگامى که هنوز با برداشتن آوارها در جستجوى کشته‌ها و زخمیهاى احتمالى بودند، کودکى خردسال که به شکل فوق العاده‌اى بعد از این همه مدت زنده مانده بود، از زیر آوار خارج شده و زخمى و خاک آلود چشمش را که به روشنایى باز کرد و انبوه جمعیت کمک رسان را دید، بدون مقدمه با صداى رسا قبل از هر سخنى فریاد کشید: جنگ، جنگ تا پیروزى، خدایا خدایا تا انقلاب مهدى خمینى را نگهدار. امام که گزارش را به‌دقت گوش مى‌دادند و نگاهشان به گوینده بود وقتى مطلب به جمله اخیر رسیدبا آنکه صلابت چهره امام تاثیرهاى درونیشان را در خود محو مى‌کرد، تاثیرى شدید در چهره ملکوتیشان نمودار شد. اشک در چشمشان حلقه زد نگاهشان را به پایین دوختند و چشمانشان را به هم فشردند. . رحیمیان، محمدحسن؛ در سایه آفتاب؛ ص 150.