

بخاطر تصویب لایحه کاپیتولاسیون امام در چهارم آبان 43 که روز جشن تولد شاه بود، سخنرانى کردند، به یاد دارم هواى آن روز ابرى و حیاط منزل امام پر از جمعیت بودند و بلندگوهاى متعددى نصب شده بود. ساعت هشت و نیم امام با چهرهاى برافروخته و قیافهاى جذاب، ولى چشمانى پر از خشم، ظاهر شدند. صداى شیون و گریه مردم، با دیدن چهره امام و شیون جمله شریفه «انالله و انا الیه راجعون» در فضا طنین افکند. اولین جمله امام این بود: قلب من در فشار است، ایران دیگر عید ندارد، عید ایران را عزا کردند، ما را فروختند، عزت ما پایکوب شد. اگر من، به جاى اینها بودم، این چراغانیها را منع میکردم. عظمت ایران را منکوب کردند تمام مستشاران آمریکایی و خانوادههایشان، اینها از هر جنایتى که در ایران بکنند، مصون هستند! . آیتالله توسلى – پیشین؛ ج 1، ص 276