

یکی از خصوصیات بارز امام دقت ایشان است به صحبتهایی که در محضر ایشان میشود در صورتی که ما غالباً به حرف زدن طرف مقابلمان نگاه میکنیم و اگر یک شخصیت علمی و یا معنوی خاصی بود معمولاً خوب گوش میدهیم ولی اگر فردی معمولی بود یا بچه کوچکی بود ممکن است آن دقت لازم را نکنیم ولی امام اینطوری نبودند. چه در گوش دادن به مطالبی که حضوراً خدمت ایشان مطرح میشد و چه در سخنرانیهایی که از رادیو پخش میشد و چه گزارشهایی که در حسینیه به صورت سخنرانی مطرح میشد، چه آیات قرآن و یا سرودی که خوانده میشد به دقت گوش میکردند و اگر نکتهای را لازم میدیدند تذکر میدادند. یک روز عدهای از فرزندان شهدای کاشمر در جمع خانوادههای شهدا خدمت ایشان آمدند و سرودی داشتند. خدمت امام عرض کردم آقا اینها سرودی دارند که اگر اجازه بفرمایید قرائت کنند. امام اجازه فرمودند که برنامه انجام شود. ملاقات که تمام شد امام به اتاقشان رفتند و من هم در دفتر نشسته بودم که متوجه شدم امام زنگ زدند و مرا خواستند. من تعجب کردم که چه مطلبی است چون من الآن خدمت ایشان بودم و چیزی به من نفرمودند. تا خدمت ایشان رسیدم فرمود: آقای کروبی بگویید در این سرودی که خوانده شد آن لفظ مفتیها را حذف کنند. متن سرود خطاب به امام بود که تو فرعونها و قارونها را از بین بردی و در یک جایی به امام گفته بودند که تو رسواگر و افشاکننده مفتیها هستی (یعنی کسانی که در دربارهای حکومتهای جابر و ستمگر به نفع ظالمان و علیه مردم فتوای دینی ناحق میدهند) من عرض کردم آقا به هرحال این واقعیت دارد. فرمودند باشد ولی چون لفظ مفتی کلی و عمومی است و بقیه مفتیهای غیر وابسته را هم شامل میشود آن را از سرود حذف کنید. . حجةالاسلام والمسلمین مهدی کروبی، پا به پای آفتاب، ج 5، ص 168.