شاه تصور می‌‌کرد با دست زدن به چنین جنایتى مراجع، و در رأس آنها امام، و روحانیت ترسیده و صحنه سیاست را ترک خواهند کرد و یا خواهد توانست که دست کم گروه بزرگى از علما و روحانیون را به انزوا کشانده و در میان آنها دو دستگى به وجود آورد. همچنین برای ایجاد وحشت بیشتر و جلوگیرى از هرگونه واکنش مخالف و فریاد اعتراض‌آمیز علیه فاجعه فیضیه، رئیس شهربانى را نزد مراجع قم فرستاد و به آنان اخطار نمود که در صورت اظهار هرگونه مخالفتى کشته خواهند شد و منازلشان ویران و به نوامیسشان تجاوز خواهند کرد. ولى امام وى را نپذیرفت. . زندگى نامه سیاسى امام خمینى – ص 286