امام با فراستی که داشت به خوبی می‌فهمید کدامیک از حاضرین در جلسه، درس‌ را می‌فهمند و کدامیک فهمشان از رسیدن به نکات دقیق بحث قاصر است یکی از‌ دوستان نقل می‌کرد: روزی بعد از پایان درس منظومه، یکی از حضار به من مراجعه کرد‌ و گفت از امام بخواهید که در تطبیق کمی دقیقتر پیش برود. بنده هم خواستۀ او را به‌ استاد (امام) منتقل کردم. تا گفتم طلبه‌ای چنین درخواستی از شما دارد، فرمود: «فلانی‌ نبود؟» گفتم: چرا، فرمود: «من اینگونه درس می‌گویم تا امثال او در این بحث شرکت‌ نکنند!».