در همه مراحلی که امام مجبور می‌‌شدند با گروهها، افراد و جنایات آنها برخورد قاطع داشته باشند، می‌‌دیدم که در هنگام برخورد با چه سختی و مصیبتی از حادثه صحبت می‌‌کردند. ایشان هیچگاه از برخوردشان با دشمنان با شادی و نشاط یاد نکردند. روزی که یک فرد یا یک گروه از دریای مواج و خروشان امام و امت جدا می‌‌شد اولین کسی که از این جدایی اشک حسرت و نگرانی می‌‌ریخت امام بود. . حجة‌الاسلام والمسلمین انصاری کرمانی – مصاحبه مؤلف – 1 / 7 / 80