

پس از ماجراى 15 خرداد یک روز نزدیک ظهر که تابستان بود و خیلى گرم، امام فرمودند: امروز ساعت 2 بیائید. نمیدانستیم چه کار دارند. از رفقا پرسیدم معلوم شد که رئیس سازمان امنیت تهران میخواهد خدمت امام برسد اما چون اینها احتمالاً مرام امام را فهمیده بودند که ایشان ابداً جلسه و ملاقات خصوصى با مقامات حکومتى ندارند فکر کرده بودند که در آن گرماى تابستان ظهر کسى نیست فلذا خودبخود دیدار یک دیدار خصوصى خواهد بود چون دو شب قبل از این وزیر کشور حدود مغرب آمده بود که با امام دیدارى خصوصى کند امام اصلاً به او اعتنا نکردند و وقت خصوصى ندادند لذا نقشه کشیدند که ظهر گرماى تابستان امام را در یک عمل انجام شده قرار بدهند که نقشهشان نقش بر آب شد. بهرحال من و چند نفر از طلبهها به دستور امام خودمان را به منزل ایشان رساندیم رئیس سازمان امنیت که فرد چاقى بود تا ما را دید رنگش قرمز شد چون اصلاً تصور نمیکرد. ملاقات در منزل آقاى پسندیده بود. امام تشریف آوردند او هم که فرد تنومندى بود به زحمت دو زانو نشسته بود. او از طرف منصور نخست وزیر وقت آمده بود که در ازاى یک کلمهاى که گفته بودند و در روزنامهها درج شده بود و امام را ناراحت کرده بود میخواستند از امام عذرخواهى کنند. چون امام قصد داشتند که بروند علیه آنها صحبت کنند و اینها میخواستند که یک جورى این قضیه را خنثى کنند. امام با آن ناراحتى که از اینها داشت اصلاً به او اعتنائى نکرد او هم با آن موقعیتى که در رژیم شاه داشت ذلیلانه و دو زانو نشسته بود و حتى امام به او نگفتند که راحت بنشیند و اصلاً به او اعتنا نکردند و ما طلبهها از شهامت امام و ذلت او خیلى کیف میکردیم. امام نشستند و از عظمت اسلام سخن گفتند او هم از فرصت استفاده کرده گفت حضرت امام، اسلام به این عظمت است که فرمودید و شما هم رئیس اسلام هستید خوب ما را ببخشید. امام دستشان را که نشانه تهدید هم بود تکان دادند و فرمودند بشرطى که دیگر تکرار نشود. و او گفت بله چشم من به نخست وزیر میگویم و با ذلت بیرون رفت. . حجتالاسلام و المسلمین عبدالعلى قرهی - آرشیو واحد خاطرات