

پسر من مهدی به همراه پسر خالهاش در عملیات حلبچه (والفجر 10) شرکت کردند. در این عملیات پسرم شهید و پسرخالهاش قطع عصب شد. او را بلافاصله به بیمارستان بردند که گفتند فایدهای ندارد و قطع نخاع میشود. بعد او را به بیمارستان امام حسین تهران آوردند. آنجا هم گفتند بیفایده است. متخصصین اعصاب در بیمارستان طالقانی هم او را که دیدند گفتند فایدهای ندارد، ایشان را ببرید یک آسایشگاه معلولین که فقط جراحتهای دیگرش خوب شود. بیمارستان شهدا گفتند او را عمل میکنیم اما فقط یک درصد احتمال موفقیت هست. ادرارش هم بند آمده بود. دکترهای بیمارستان لبافینژاد گفتند: چند ماهی صبر کنید ممکن است مشکل ادرارش رفع شود ولی معالجه عصبش فایدهای ندارد. من به منزل برگشتم و دیدم مقداری از غذای امام توی کاسه باقی مانده است، آن را به قصد تبرک و شفا به بیمارستان بردم و به او دادم و به او جریان را گفتم و اضافه کردم که امیدوارم به برکت امام شفا پیدا کنی. او هم غذا را خورد. بعد از دو ساعت شفا پیدا کرد. هم مشکل ادرار او حل شد و هم پاهایش به مرور زمان قدرت حرکت پیدا کردند و او با آنها راه میرفت. ـ سید رحیم میریان - مصاحبه مولف.