از سابق امور مالی امام در اختیار بنده بود یعنی وجوهات و حتی امور زندگی شخصی در اختیار من بود. امام هر ماه از پولی که مخصوص به خودشان بود، مثل هدایایی که خدمتشان تقدیم می‌‌کردند، و یا نذورات برای ایشان زندگیشان اداره می‌‌شد و با اینکه از من در مسایل دیگر حساب نمی‌کشیدند، ولی من موظف بودم که صورت خرج زندگی شخصی ایشان را بنویسم؛ مثلاً: یک کیلو عدس، نیم کیلو پنیر و... که تمام این صورت خرجها مضبوط است و الآن باید در دفتر باشد. من هر ماه صورت خرج زندگی شخصی امام را که به هزینه‌های داخلی زندگی‌شان مربوط بود، خدمت آقا می‌‌دادم و نوعاً امام در این صورت خرج دقتی می‌‌کردند با اینکه در مسایل مالی دیگر، نسبت به بنده اینجور دقت را نداشتند. و خلاصه با اینکه «زندگی طلبگی‌ ایشان» به «زعامت عام جهانی» تبدیل شده بود، ولی تحولی در آن دیده نمی‌شد و کاملاً مقتصدانه بود. . آیت‌الله حسن صانعی - روزنامه جمهوری اسلامی – 18 / 3 / 73.