امام خیلى با بچه‌ها مهربان بودند، از جمله با على نوه خودشان؛ مثلا على به امام مى‌گفت‌شما على باشید من امام هستم؛ و بعد شروع مى‌کرد به خواندن سوره توحید و با‌دستش اداى امام را درمى‌آورد. مى‌گفت: من دولت تعیین مى‌کنم، من توى دهن این دولت مى‌زنم. و امام هم مى‌خندیدند. یا مثلا مى‌گفت من دکتر هستم شما بخواب، من مى‌خواهم شما را معاینه کنم، امام هم دراز مى‌کشیدند و او گوشى را روى سینه ایشان مى‌گذاشت. . جعفرى، عیسى؛ مصاحبه مولف.