

مشهدی اکبر باغبان منزل امام نقل میکرد: یک روز من داشتم به باغچه آب میدادم، امام به من گفتند: «این آب خوردن نباشد.» گفتم: نه آقا جان این آبی است که از چاه میآید. گفتند: «آب چاهی نباشد که مردم از آن استفاده میکنند.» گفتم نخیر آقا آب چاهی است که مخصوص همین جا است و برای درختان همین جا کندهاند. روز دیگر آمدند و گفتند: «حاجی خیلی از این آب استفاده میکنی.» من تعجب کردم که میگویند از آبی که کسی از آن مصرف نمیکند زیاد استفاده نکنید. بعداً فهمیدم که آقا در مورد برق که برای بالا آوردن آب از چاه مصرف میشود ملاحظه میکنند. خیلی مقید بودند که در هیچ زمینهای اسراف نشود. اگر میدیدند چیز خوراکی در سطل زباله ریخته شده بسیار ناراحت میشدند و دعوا میکردند که چرا خوراکی در سطل ریختهاند. . سیدرحیم میریان، آیینه حسن، ص 190.