هر گروهى که به ملاقات امام مى‌آمدند امام با آنها ملاقات مى‌کرد. اگرچه بنا بود ساعتها در هواى سرد و گرم بمانند. بارها امام حتى در حالیکه برف و باران مى‌بارید به پشت‌بام مى‌آمدند و به احساسات مردم پاسخ مى‌گفتند. بعضى مواقع که برف مى‌آمد و ما مى‌خواستیم بالاى سر ایشان چتر بگیریم، عصبانى مى‌شدند و مى‌فرمودند: «مگر مردم چه مى‌کنند؟ من احتیاجى به چتر ندارم.» . انصارى کرمانى، محمدعلى؛ سرگذشتهاى ویژه از زندگى امام خمینى(س)؛ ج 2، ص 74.