بعد از اینکه منصور به نخست وزیرى رسید، مولوى رئیس سازمان امنیت تهران از طرف ایشان خدمت امام رسید و پس از صحبت‌هایى اصرار کرد که ما تقاضا می‌‌کنیم از خدمتتان که شما این اجازه را به ما بدهید که هر موقع ما خواستیم بیاییم و لازم بود بیائیم خدمتتان و مطالب را به عرض شما برسانیم. تعبیر او این بود که کشته‌اى پیش نیاید و این مشکلات براى مملکت پیش نیاید و خون مردم ریخته نشود. امام ناراحت شده فرمودند همین که گفتم. ما مسئله‌مان این بود و دیگر اینکه این آقا (شاه) که می‌‌گوید من پایم را در یک کفش می‌‌کنم، می‌‌کُشم و می‌‌بندم، به او بگوئید، کشتى و بستى چه کار کردى؟ سرهنگ مولوى رنگش عوض شد گفت آقا اجازه می‌‌دهید من اینها را یادداشت کنم. امام فرمود یادداشت کنید. ایشان (شاه) چه کار کرد؟ دیگر چه کارى از دستش برمی‌‌آید که انجام نداده باشد. وضع و حالات مولوى خیلى عوض شد و ناراحت شد و هى پشت سر هم درخواست می‌‌کرد که آقا اجازه بدهید ما باز خدمتتان برسیم امام فرمودند نه، اگر لازم شد من خودم تذکر خواهم داد. . حجت‌الاسلام و المسلمین جلالى خمینى - سرگذشتهاى ویژه از زندگی امام خمینى – ج 5، ص 36