

پس از آزادی امام برای دیدار ایشان به تهران رفتیم. اجازه زیارت آقا را ندادند و ما نیز در اطراف اقامتگاه امام ماندیم. تا اینکه خبر رسید میخواهند ایشان را به قیطریه ببرند. در آنجا امام در منزل یک روحانی که میگفتند از علاقهمندان است، حدود چهار ماه اقامت کردند. ما نیز در آن خانه ماندیم. یادم هست، یک روز که در آن خانه مشغول وضو گرفتن بودم، مرا مورد خطاب قرار داده و فرمودند: «چند اشکال در وضوی شما وجود دارد و ...» امام برخورد بسیار خوب و باوقاری داشتند. به ندرت ممکن بود که بیشتر از یک تبسم بر لب ایشان بنشیند. ـ مشهدی جعفر - (خادم امام) - امید انقلاب - ش 205 - ص 7.