

امام خیلی به بچهها علاقه داشتند، خیلی بچه دوست بودند، فوقالعاده، خیلی هم حساس بودند نسبت به همۀ چیزها حتی مثلاً ما گاهی اوقات میخواستیم شلوار بپوشیم، به ما ایراد میگرفتند و میگفتند پایتان میرود در پاچۀ شلوار، میخورید زمین، مقید بودند ما جوراب بپوشیم و راه برویم. خیلی آدم حساسی بودند. . صدیقه مصطفوی – سروش – ش 476، ص 12.