

برادران فیلمی را از برنامههای انقلاب به فرانسه آورده بودند، پیشنهاد کردند به امام بگوییم که بعد از شام فیلم را ببینند. رفتم عرض کردم: «شام آماده است بیاورم؟» امام به ساعت نگاه کرده و فرمودند: «حالا ده دقیقه به وقت شام مانده است.» ساعات روز و شب امام چنان تقسیمبندی شده بود که ما بدون اینکه ایشان را ببینیم میتوانستیم بگوییم که الان مشغول چه کاری هستند. . مرضیه حدیدهچی (دباغ) – سرگذشتهای ویژه از زندگی امام خمینی – ج 4، ص 49.