تازه مکلف شده و شب خوابیده بودم که آقا با اخوى وارد شدند. خیلى سرحال و خوشحال بودند. پرسیدند: «نماز خوانده‌اى؟» من فکر کردم چون الآن آقا سرحال هستند، دیگر نماز خواندن من هم برایشان مساله‌اى نیست. گفتم: «نه». ایشان به‌قدرى تغییر حالت دادند و عصبانى شدند که ناراحتى سراسر وجودشان را فراگرفت‌و‌من‌خیلى ناراحت شدم که چرا با حرف و عملم مجلس به آن شادى را تلخ کردم. . همان جا.