یکى از کارهایى که مورد علاقه امام بود، در زمانى که حالشان مساعد بود، گاهى روزى تا ده صیغه عقد را مى‌خواندند. ولى این اواخر به روزى دو عقد محدود شده بود. گاهى اوقات افرادى نمى‌توانستند خدمت ایشان برسند، لذا امام گاهى روزى سه چهار صیغه غیابى عقد مى‌خواندند و این افراد غالبا یا از خانواده‌هاى شهدا بودند یا از افراد جانباز و معلول جنگ و یا همسران شهدایى بودند که مى‌خواستند ازدواج بکنند. . توسلى، محمدرضا؛ پابه‌پاى آفتاب؛ ج 1، ص 292.