یک روز جنازه‌‌ای را از ایران به نجف آورده بودند. که شخصی محترم و از دوستان امام بود. آقا می‌‌خواستند به تشییع جنازه او بروند. رسم معمول نجف این بود که جنازه را تا مسجد تشییع کنند و بعد مراجع می‌‌رفتند و جنازه در مسجد می‌‌ماند. جنازه دیر رسید و گرما طاقت‌فرسا بود. برای اینکه امام زیاد در گرما معطل نشوند، احتیاط کردیم و ماشین گرفتیم، یک دینار دادیم و منتظر ماندیم، چند روز بعد که صورت حسابها را خدمت امام ارایه کردیم، ایشان به من اشکال گرفتند، خدمتشان گفتم: «آقا به لحاظ اینکه گرما برای شما خوب نیست این کار را کردم.» فرمودند: من هم مثل دیگران. مگر من با دیگران چه فرقی دارم؟ امام برای اینکه در مصرف بیت‌المال صرفه‌جویی شود بیشتر سوار درشکه می‌‌شدند. و 2. حجة‌الاسلام والمسلمین عبدالعلی قرهی، پا به پای آفتاب، ج 2، ص 111 (قدیم).