امام در نجف برنامه‌ای را که برای آینده داشتند حتی برای نزدیکترین و موثق‌ترین افراد خود بازگو نمی‌کردند. مگر آنکه ضرورتی اقتضا کند. در نجف گاهی اتفاق می‌‌افتاد که اعلامیه امام به ایران رسیده و در سطح وسیعی پخش شده بود ولی حتی مجاهد شهید سید مصطفی خمینی هنوز از صدور آن خبر نداشتند. جالب آنکه مرحوم حاج سید مصطفی گاهی خودش صدور اعلامیه را به امام پیشنهاد می‌‌داد و بر آن اصرار می‌‌ورزید و امام نظر او را می‌‌پذیرفتند و اعلامیه را صادر می‌‌کردند. لکن به او نمی‌گفتند که پیشنهاد تو عملی شده است. حاج آقا مصطفی می‌‌گفت گاهی فقط از حالت چشمان امام می‌‌توانستم دریابم که پیشنهاد من تا چه پایه مورد پذیرش ایشان قرار گرفته است. البته این بدان معنا نبود که امام به آقا مصطفی اطمینان نداشتند شاید اطمینانی که امام به ایشان داشتند به کمتر کسی داشتند منتهی امام مقید بودند که در امور سیاسی حداکثر پنهان‌کاری رعایت شود. . سید حمید روحانی – تحلیلی از نهضت امام خمینی – ج 2 – ص 240.