

اگر میخواستیم بعد از درس احتراماً پنج نفر پشت سر امام حرکت کنیم، میگفتند: «بروید!» معمولاً رسم بر این بود که طلاب پشت سر علما حرکت میکردند، ولی امام خوششان نمیآمد. خودشان به تنهایی به طرف خانه حرکت میکردند و به تنهایی هم به درس میآمدند و از این تشریفات و عناوین ظاهری هم که علامت بزرگی انسان بشمار میرود کاملاً به دور بودند. . حجةالاسلام والمسلمین احسانبخش – مأخذ پیشین، پا به پای آفتاب، ج 3، ص 207 (جدید).