سال 1338 بود که حضرت امام مریض شدند و به پزشکان قم مراجعه کردند، آنها کسالت ایشان را تشخیص نداده و پیشنهاد کردند که در منطقه‌ای خوش آب و هوا استراحت کنید شاید بر اثر بحث و درس زیاد عارضه‌ای برای شما پیش آمده باشد. عده‌ای از شاگردان پیشنهاد کرج را دادند تا امام تابستان را در آنجا بگذرانند و از امکانات پزشکی تهران هم استفاده کنند. امام رفتند و منزلی مهیا شد. پس از چند روز استراحت امام به پزشک مراجعه کردند و معلوم شد که ایشان به تب مالت دچار شده‌اند. نکته جالب این بود که امام در مدت مراجعه به پزشک فاصله تهران و کرج را با ماشین عمومی طی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کردند، در صورتی که علاقه‌مندان ایشان که ماشین داشتند اصرار داشتند امام را با وسیله نقلیه خود ببرند ولی آقا موافقت نمی‌کردند. عده‌‌‌ای از دوستان برای رفع خستگی امام چند مرتبه پیشنهاد دادند که از سد کرج دیدن نمایند و عرض می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کردند که سد کرج دیدنی است ولی امام می‌فرمودند: «هر دیدنی که دیدن ندارد!» . محمد فاضلی اشتهاردی – مأخذ پیشین، ج 5، ص 95 و 96.