همانطور که توده مستضعف و محروم به امام عشق مى‌ورزند. ایشان نیز به همین نسبت به این قشر محبت داشتند ما این تعبیر را مکرر از امام مى‌شنیدیم که مى‌فرمودند: «من شرمنده این مردم مستضعف هستم و از اینکه نتوانستم در این مدت براى اینها کارى انجام دهم خجل هستم. استکبار نگذاشت که به وعده‌هایى که داده بودم عمل کنم و براى این مردم محروم و مستضعف کارى انجام بدهم». . توسلى، محمدرضا؛ پابه‌پاى آفتاب؛ ج 1، ص 292.